کجایی؟!

تو اکنون کجایی که من در عالم تنهایی همراه می خواهم.

ای مهربان بی تو دنیا با من چه نا مهربان است.

چقدر دلم می خواست در کنارم بودی و از این سکوت لذت می بردیم.

و اجازه می دادی دنیایم پر از زیبایی گردد و از گرمی حضورت سرشار شود.

تو کجایی که نگاهم در هر سو حضور تو را می جوید.

بیا و نگذار ناامیدی برگردد.

بگو که با من چنین نامردانه رفتار نخواهی کرد.

بگو که خواهی گذشت نگاه پاک و مهربانت جام جهان نمای من باشد.

با من از مهربانی سخن بگو،

از این که همراز من و یار و پناه خواهی ماند.

 

نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387ساعت 20:24 توسط من و پری| |