یک عاشقانه ی آرام
نمی دانم که او دانست دلیل گریه هایم را ولی می دانم که می دانست از بودنش مستم وجود ساده اش بوده که من اینگونه دل بستم ........... نه ندارم ......... گل های کوچک گفتند: هرگز فراموشت نمی کنیم شقایق ها خواندند: دررویا تو را بر دوش می کشیم آسمان گلی به دامانم انداخت وگفت: قسمت هرچه باشد پیش می آید....
...........هیچ ستاره ایی
در هفت آسمان ِ زندگیم
........
نه ندارم
.........هیچ سرمایه ی ارزشمندی
که نثار تو کنم...
مرا ببخش
وتحمل کن ...
اما...
با تمام این حرف ها...
من "دوستت دارم"....دوستت دارم
گل من تازه بمون
نفسم پيش كش تو
جاي من زنده بمون
باغ دل بي تو خزون
موندني باش مهربون
تو كه از خود مني
من و از خودت بدون
غزل و قافيه بي تو
همه رنگ انتظاره
اين همه شعر و ترانه
همه بي عطر و بهاره
موندني باشي هميشه
لب پائيز رو نبوسي
نشه پر پر شي عزيزم
مهربون گلم نپوسي
برقرار باشي سبز
گل من تازه بمون
نفسم پيش كش تو
جاي من زنده بمون
باغ دل بي تو خزون
موندني باش مهربون
تو كه از خود مني
من و از خودت بدون
غزل و قافيه بي تو
همه رنگ انتظاره
اين همه شعر و ترانه
همه بي عطر و بهاره
موندني باشي هميشه
لب پائيز رو نبوسي
نشه پر پر شي عزيزم
مهربون گلم نپوسي
| Design By : Night Skin |
بازهم برگی دیگر از خستگیهام ورق خورد
با دیدگانی گریان, شانه هایی خسته و دستانی لرزان
آمدنت را به انتظار نشسته ام
باشد تا به یاری شانه های مهربانت
خیل خستگیهایم را زمین بگذارم
مرا ببخش
و تحمل کن
اما با تمام این حرفها
من هنوزهم تشنه
آن دوست دارم هستم
