یک عاشقانه ی آرام
منو نسپار به خودم منو نسپار به شب تار باورم كن كه وجودم باور كن كه نيازم كه منم تنهاي تنهام
بي تو بي بال و پرم
تو كنارمي هميشه
من ولي بيخبرم
اي طلوع مه جبينم
پردهي نگامو بردار
كه ميخوام تو رو ببينم
به وجودت گره خورده
همهي دشواريهام رو
اكسير عشق تو برده
شده سجدهي نگاهت
دستم رو بگير تو دستات
نگو سنگينه گناهت
مثل تو تنهاترينم
تو به خوبيات ببخشم
اگه آلودهترينم نوشته شده در شنبه بیست و سوم خرداد 1388ساعت
20:3 توسط من و پری| |
| Design By : Night Skin |
سلام پری عزیز
بازهم برگی دیگر از خستگیهام ورق خورد
با دیدگانی گریان, شانه هایی خسته و دستانی لرزان
آمدنت را به انتظار نشسته ام
باشد تا به یاری شانه های مهربانت
خیل خستگیهایم را زمین بگذارم
مرا ببخش
و تحمل کن
اما با تمام این حرفها
من هنوزهم تشنه
آن دوست دارم هستم
بازهم برگی دیگر از خستگیهام ورق خورد
با دیدگانی گریان, شانه هایی خسته و دستانی لرزان
آمدنت را به انتظار نشسته ام
باشد تا به یاری شانه های مهربانت
خیل خستگیهایم را زمین بگذارم
مرا ببخش
و تحمل کن
اما با تمام این حرفها
من هنوزهم تشنه
آن دوست دارم هستم
