یک عاشقانه ی آرام

amirnavab — Sat, 03 Oct 2009 11:51:05 GMT

ستاره گوش کن من برای پنهان کردن تو صادقانه به همه دروغ می گویم و وقتی زیباترین لحظه سال تحویل می شود شوق چشمانم را گور می کنم من روی صفحات خالی دفترم بدون فاصله تو را می نویسم و هر روز شعرهایم را به صندوق دلتنگی ام پست می کنم خوب می دانم تا وقتی سرم به آسمان است و نگاهم به زمین از تو جز یک نگاه کهنه چیز دیگری ندارم

amirnavab — Wed, 16 Sep 2009 14:25:52 GMT

سلام مرضیه خانم

این وبلاگ رو من و حسین با هم ساختیم . فقط تو ساختنش با همیم . تو وبلاگ جایی واسه نفهمیدن وجود نداره که نوشتی نمی فهمم . ما با هم دوستیم ولی حسین دوست پسر توست این دو رابطه خیلی باهم فرق داره و مطمئن باش هیچ موقع دوست پسرتو از دست نمیدی . این رو قول میدم . فکر کنم حالا بهتر درک کنی منظور حرفمو . منم بخاطر یه قولی که به حسین دادم میام تو وبلاگ .

اول مواظب خودت باش بعد مواظب حسین

پریسا

amirnavab — Wed, 09 Sep 2009 19:44:41 GMT

برگرد بي تو بغض فضا وا نمي شود
يك شاخه ياس عاطفه پيدا نمي شود
در صفحه دلم تو نوشتي صبور باش
قلبم غبار دارد و معنا نمي شود
بي تو شكست و پنجره رو به آسمان
غم در حريم آبي دل جا نمي شود
درياي تو پناه نگاه شكسته است
هر دل كه مثل قلب تو دريا نمي شود
مي خواستم بچينم از آن سوي دل گلي
اما بدون تو كه گلي وا نميشود
درديست انتظار كه درمان آن تويي
اين درد تلخ بي تو مداوا نمي شود
زيباترين گلي كه پسنديده ام تويي
گل مثل چشمهاي تو زيبا نمي شود
بي تو شكسته شد غزل آشناييم
اين رسم مهرباني دنيا نمي شو

amirnavab — Wed, 09 Sep 2009 19:42:32 GMT

ای شب

هان ای شب شوم وحشت انگیز
تا چند زنی به جانم آتش ؟
یا چشم مرا ز جای برکن
یا پرده ز روی خود فروکش
یا بازگذار تا بمیرم
کز دیدن روزگار سیرم
دیری ست که در زمانه ی دون
از دیده همیشه اشکبارم
عمری به کدورت و الم رفت
تا باقی عمر چون سپارم
نه بخت بد مراست سامان
و ای شب ،‌نه توراست هیچ پایان
چندین چه کنی مرا ستیزه
بس نیست مرا غم زمانه ؟
دل می بری و قرار از من
هر لحظه به یک ره و فسانه
بس بس که شدی تو فتنه ای سخت
سرمایه ی درد و دشمن بخت
این قصه که می کنی تو با من
زین خوبتر ایچ قصه ایچ نیست
خوبست ولیک باید از درد
نالان شد و زار زار بگریست
بشکست دلم ز بی قراری
کوتاه کن این فسانه ،‌باری
آنجا که ز شاخ گل فروریخت
آنجا که بکوفت باد بر در
و آنجا که بریخت آب مواج
تابید بر او مه منور
ای تیره شب دراز دانی
کانجا چه نهفته بد نهانی ؟
بودست دلی ز درد خونین
بودست رخی ز غم مکدر
بودست بسی سر پر امید
یاری که گرفته یار در بر
کو آنهمه بانگ و ناله ی زار
کو ناله ی عاشقان غمخوار ؟
در سایه ی آن درخت ها چیست
کز دیده ی عالمی نهان است ؟
عجز بشر است این فجایع
یا آنکه حقیقت جهان است ؟
در سیر تو طاقتم بفرسود
زین منظره چیست عاقبت سود ؟
تو چیستی ای شب غم انگیز
در جست و جوی چه کاری آخر ؟
بس وقت گذشت و تو همانطور
استاده به شکل خوف آور
تاریخچه ی گذشتگانی
یا رازگشای مردگانی؟
تو اینه دار روزگاری
یا در ره عشق پرده داری ؟
یا شدمن جان من شدستی ؟
ای شب بنه این شگفتکاری
بگذار مرا به حالت خویش
با جان فسرده و دل ریش
بگذار فرو بگیرد دم خواب
کز هر طرفی همی وزد باد
وقتی ست خوش و زمانه خاموش
مرغ سحری کشید فریاد
شد محو یکان یکان ستاره
تا چند کنم به تو نظاره ؟
بگذار بخواب اندر ایم
کز شومی گردش زمانه
یکدم کمتر به یاد آرم
و آزاد شوم ز هر فسانه
بگذار که چشم ها ببندد
کمتر به من این جهان بخندد

پری باورم کن...............

amirnavab — Sat, 13 Jun 2009 16:32:18 GMT

منو نسپار به خودم
بي تو بي بال و پرم
تو كنارمي هميشه
من ولي بي‌خبرم

منو نسپار به شب تار
اي طلوع مه جبينم
پرده‌ي نگامو بردار
كه مي‌خوام تو رو ببينم

باورم كن كه وجودم
به وجودت گره خورده
همه‌ي دشواري‌هام رو
اكسير عشق تو برده

باور كن كه نيازم
شده سجده‌ي نگاهت
دستم رو بگير تو دستات
نگو سنگينه گناهت

كه منم تنهاي تنهام
مثل تو تنهاترينم
تو به خوبيات ببخشم
اگه آلوده‌ترينم

برای تو پری عزیزم که با اومدنت به زندگیم آرامشو هدیه دادی

amirnavab — Sat, 13 Jun 2009 00:39:47 GMT

نمی دانم که او دانست حضورش در سکوتم را

نمی دانم که او دانست دلیل گریه هایم را

ولی می دانم که می دانست

از بودنش مستم

وجود ساده اش بوده

که من اینگونه دل بستم

...........

نه ندارم

...........هیچ ستاره ایی

در هفت آسمان ِ زندگیم

........

نه ندارم

.........هیچ سرمایه ی ارزشمندی

که نثار تو کنم...

مرا ببخش

وتحمل کن ...

اما...

با تمام این حرف ها...

من "دوستت دارم"....دوستت دارم

.........

برقرار باشي سبز
گل من تازه بمون
نفسم پيش كش تو
جاي من زنده بمون
باغ دل بي تو خزون
موندني باش مهربون
تو كه از خود مني
من و از خودت بدون

غزل و قافيه بي تو
همه رنگ انتظاره
اين همه شعر و ترانه
همه بي عطر و بهاره
موندني باشي هميشه
لب پائيز رو نبوسي
نشه پر پر شي عزيزم
مهربون گلم نپوسي

برقرار باشي سبز
گل من تازه بمون
نفسم پيش كش تو
جاي من زنده بمون
باغ دل بي تو خزون
موندني باش مهربون
تو كه از خود مني
من و از خودت بدون

غزل و قافيه بي تو
همه رنگ انتظاره
اين همه شعر و ترانه
همه بي عطر و بهاره
موندني باشي هميشه
لب پائيز رو نبوسي
نشه پر پر شي عزيزم
مهربون گلم نپوسي

.......................

گل های کوچک گفتند:

هرگز فراموشت نمی کنیم

شقایق ها خواندند:

دررویا تو را بر دوش می کشیم

آسمان گلی به دامانم انداخت وگفت:

قسمت هرچه باشد پیش می آید....

لب دریا

amirnavab — Tue, 19 May 2009 07:26:18 GMT

عصر ما عصر فریبه عصر اسمهای غریبه

عصر پژمردن گلدون چترهای سیاه تو بارون

شهر ما سرش شلوغه وعدهاش همه دروغه

اسموناش پر دوده قلب عاشقاش کبوده

کاش تو قحطی شقایق بشینیم توی یک قایق

بزنیم دلو به دریا من تو تنهای تنها

خونهامون پر نرده پشت هر پنجره پرده

قفسها پر پرنده لبهای بدون خنده

چشمها خونه سواله؟ مهربون شدن مهاله

نه برای عشق میلی نه کسی به فکر لیلی

کاش تو قحطی شقایق بشینیم توی یک قایق

بزنیم دلو به دریا من و تو تنهای تنها

اونقدر میریم که ساحل از من و تو بشه غافل

قایق رو با هم میرونیم اونجا تا ابد میمونیم

جایی که نه اسموناش نه صدای مردومونش

نه غمش نه جنبو جوشش نه گلهای گل فروشش

مث اینجا اهنی نیست مث اینجا اهنی نیست

پس ببین یادت بمونه کسی هم این رو ندونه

زنده بودیم اگه فردا وعده ی ما لب دریا

بدون تو من هیچ چیز نیستم

amirnavab — Mon, 13 Apr 2009 13:04:41 GMT

انا یللی بحبک وحدی انا

انا یللی بریدک لی انا

انا یللی بحبک تبقی انا

علی وعدی یا وعدی لو وحدی انا

الهوی یا حبیبی الهوی اسرار

حیری و غیری وشوق و نار

بتسال کیف بغار علیک

و قلبک علم قلبی یغار

الدنی بتحلا و انا ویاک

غیر عمری بلحظة هواک

ما کان قلبی بیعرف حب

و لا عندو غالی لولاک

باورت کردم پری

amirnavab — Fri, 10 Apr 2009 07:03:11 GMT

فكرهايم را انديشه كن
انديشه هايم را فكر كن
عاشقانه هايم را بوسه اي فرست
اي لحظه ناب هبوط شعري براي تو
در انزواي بهشتي ام.
من دير زماني ست
از تو نوشتن را
اي مقتداي اهل احوال خوب
آفريدگار تبسم
عاشقانه پيشه كرده ام
و شعر ، نه از بوسه
كه از حضور تو آغاز مي شود
هرجاي اين زمانه كه بوده اي
يا هستي
يا خواهي ماند؛
چه بسيار سالها كه من هنوز زاده نبودم و
چه بسيار سالها كه من نخواهم بود.
من شوق دارم از تو شنيدن را
حتي به قيمت نه گفت آسماني ات
من درد مي كشم از تو نبودن را
باشد ازاي حكمت و لطف خداوندگاريت
باور كن از نگاه آينه به خود مي بالم
كه يك عمر از تو مي نالم.
هر جا كه هستي برو!
بودنت را رفتنت مي پندارم ،
نه ! ايمان دارم
من ...
تو ...
فقط توي همين جملات كنار هم ايم
همين كافيست
تا جهاني از باران ، انار
پروانه ، كتاب ، رودخانه ، سيب...
به اتاقم بيايند
و من از كران بي كران اين همه و تنهايي
در سرزمين گريه خدايي كنم.

کجایییییییییی؟

amirnavab — Wed, 08 Apr 2009 12:15:01 GMT